علائم عفونت ادراری در کودکان؛ نشانه ها، علت ها، تشخیص و روش درمان
عفونت ادراری کودک یکی از مشکلات شایع دوران کودکی است که ممکن است در سنین مختلف رخ دهد. این عفونت زمانی ایجاد می شود که باکتری ها وارد بخش هایی از دستگاه ادراری مانند مجاری ادراری، مثانه یا کلیه ها شوند. تشخیص سریع علائم عفونت ادراری در کودکان اهمیت زیادی دارد، زیرا بی توجهی به آن می تواند باعث گسترش عفونت و درگیری کلیه ها شود.
نشانه های این مشکل همیشه مانند بزرگسالان واضح نیستند. در نوزادان و کودکان کم سن ممکن است تنها با تب، بی قراری یا کاهش اشتها خود را نشان دهد، در حالی که کودکان بزرگ تر معمولا از سوزش ادرار، درد هنگام دفع یا تکرر ادرار شکایت می کنند.
بسیاری از والدین با دیدن علائمی مانند تب بدون دلیل، تغییر بوی ادرار یا شب ادراری ناگهانی نمی دانند که آیا باید احتمال عفونت ادراری را در نظر بگیرند یا خیر. شناخت نشانه های اولیه، زمان مراجعه به پزشک و روش های تشخیص می تواند به درمان سریع تر و جلوگیری از عوارض کمک کند.
در این نوشته از دلبرانه تمام علائم عفونت ادراری کودک، دلایل ایجاد آن، تفاوت نشانه ها در سنین مختلف، روش تشخیص، درمان و نکات مراقبتی را بررسی می کنیم.
پاسخ سریع: مهم ترین علائم عفونت ادراری در کودکان چیست؟
شایع ترین علائم عفونت ادراری در کودکان شامل تب، سوزش یا درد هنگام ادرار، تکرر ادرار، احساس نیاز فوری به دستشویی، تغییر بوی ادرار، درد شکم یا پهلو، بی قراری، کاهش اشتها و در برخی کودکان شب ادراری ناگهانی است.
در نوزادان و کودکان کوچک تر ممکن است علائم واضح نباشند و تنها نشانه هایی مانند تب، خواب آلودگی، استفراغ، تحریک پذیری یا کاهش وزن دیده شود. اگر کودک تب دارد و علت مشخصی برای آن پیدا نمی شود، بررسی احتمال عفونت ادراری اهمیت دارد.
فهرست مطالب
- عفونت ادراری کودک چیست؟
- علائم عفونت ادراری در کودکان بر اساس سن
- نشانه های هشدار دهنده که نیاز به مراجعه سریع دارند
- علت ایجاد عفونت ادراری در کودکان
- عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا
- روش تشخیص عفونت ادراری کودک
- درمان عفونت ادراری در کودکان
- اشتباهات رایج والدین
- راه های پیشگیری از عفونت ادراری
- سوالات متداول درباره عفونت ادراری کودکان
عفونت ادراری کودک چیست و چگونه ایجاد می شود؟
عفونت ادراری به ورود و رشد میکروب ها در بخش های مختلف دستگاه ادراری گفته می شود. دستگاه ادراری شامل کلیه ها، حالب ها، مثانه و مجرای ادرار است. بیشتر عفونت های ادراری کودکان از قسمت پایین دستگاه ادراری یعنی مثانه و مجرای ادرار شروع می شوند، اما در صورت درمان نشدن ممکن است به سمت کلیه ها گسترش پیدا کنند.
بیشتر موارد عفونت ادراری توسط باکتری هایی ایجاد می شود که از ناحیه پوست اطراف مقعد یا دستگاه تناسلی وارد مجرای ادرار می شوند. شایع ترین عامل این عفونت، باکتری اشریشیا کلی (E. coli) است که به صورت طبیعی در روده وجود دارد.
کودکان به دلیل ویژگی های جسمی، عادت های بهداشتی و کامل نبودن کنترل ادرار در بعضی سنین، بیشتر در معرض این مشکل قرار دارند.
علائم عفونت ادراری در کودکان بر اساس سن
نشانه های عفونت ادراری با توجه به سن کودک متفاوت است. هرچه کودک کوچک تر باشد، تشخیص فقط بر اساس علائم ظاهری دشوارتر می شود.
علائم عفونت ادراری در نوزادان
در نوزادان، عفونت ادراری ممکن است بدون علائم اختصاصی ظاهر شود. برخی نشانه هایی که والدین باید به آنها توجه کنند عبارتند از:
- تب بدون علت مشخص
- بی قراری و گریه غیر معمول
- کاهش میل به شیر خوردن
- استفراغ
- خواب آلودگی یا کاهش فعالیت
- تغییر در تعداد دفعات ادرار
- زردی در برخی نوزادان کوچک
گاهی والدین تصور می کنند تب نوزاد حتما به دلیل سرماخوردگی یا دندان درآوردن است، اما تب بدون نشانه های واضح می تواند نیاز به بررسی عفونت ادراری داشته باشد.
علائم عفونت ادراری در کودکان زیر ۳ سال
کودکان نوپا معمولا نمی توانند محل درد یا مشکل خود را دقیق توضیح دهند. به همین دلیل باید به تغییرات رفتاری آنها توجه کرد.
نشانه های احتمالی شامل موارد زیر است:
- تب مداوم یا تکرارشونده
- بی قراری هنگام ادرار کردن
- گریه یا ناراحتی هنگام تعویض پوشک
- بوی غیر معمول ادرار
- کاهش اشتها
- درد شکم
- اسهال یا استفراغ همراه با علائم دیگر
علائم عفونت ادراری در کودکان بزرگ تر
کودکان بزرگ تر معمولا می توانند علائم خود را بهتر توضیح دهند. نشانه های رایج در این گروه شامل موارد زیر است:
- سوزش یا درد هنگام ادرار
- احساس نیاز مکرر به دستشویی
- دفع مقدار کم ادرار در هر بار
- درد زیر شکم
- درد در ناحیه پهلو یا کمر
- ادرار تیره یا بدبو
- وجود خون در ادرار
- شب ادراری جدید پس از دوره کنترل ادرار
تفاوت علائم عفونت مثانه و عفونت کلیه در کودکان
شدت علائم تا حدی می تواند نشان دهد که عفونت محدود به مثانه است یا بخش های بالاتر دستگاه ادراری مانند کلیه ها را درگیر کرده است.
| نوع عفونت | علائم رایج |
|---|---|
| عفونت مثانه | سوزش ادرار، تکرر ادرار، درد زیر شکم، تغییر بوی ادرار |
| عفونت کلیه | تب بالا، لرز، درد پهلو، تهوع، استفراغ، بی حالی شدید |
درگیری کلیه در کودکان اهمیت بیشتری دارد و معمولا نیازمند بررسی و درمان سریع تر است.
چه زمانی علائم عفونت ادراری کودک جدی محسوب می شود؟
برخی نشانه ها نیاز به توجه فوری پزشک دارند، مخصوصا در نوزادان و کودکان کم سن.
در شرایط زیر بهتر است کودک توسط پزشک بررسی شود:
- تب بالا بدون علت مشخص
- تب در نوزادان کم سن
- درد شدید شکم یا پهلو
- بی حالی غیر معمول
- استفراغ همراه با تب
- وجود خون در ادرار
- کاهش واضح میزان ادرار
- تکرار چندباره عفونت ادراری
تشخیص زودهنگام می تواند احتمال عوارض طولانی مدت را کاهش دهد.
علت عفونت ادراری در کودکان چیست؟
عفونت ادراری کودک معمولا زمانی ایجاد می شود که باکتری ها از طریق مجرای ادرار وارد دستگاه ادراری شوند و در مثانه یا بخش های بالاتر رشد کنند. بدن معمولا با این میکروب ها مقابله می کند، اما بعضی شرایط باعث افزایش احتمال ایجاد عفونت می شوند.
شایع ترین عامل ایجاد عفونت ادراری، باکتری اشریشیا کلی (E. coli) است. این باکتری معمولا در روده زندگی می کند، اما اگر از ناحیه اطراف مقعد به سمت مجرای ادرار منتقل شود، می تواند باعث عفونت شود.
عوامل مختلفی می توانند زمینه ایجاد این مشکل را فراهم کنند:
انتقال باکتری ها به مجرای ادرار
در کودکان خردسال، مخصوصا کودکانی که هنوز از پوشک استفاده می کنند، تماس طولانی پوست با ادرار یا مدفوع می تواند احتمال انتقال باکتری ها را افزایش دهد.
تمیز کردن نادرست ناحیه پوشک نیز یکی از عوامل موثر است. در دختران به دلیل کوتاه تر بودن مجرای ادرار، فاصله بین محل خروج ادرار و ناحیه مقعد کمتر است و احتمال ورود باکتری ها بیشتر می شود.
نگه داشتن ادرار برای مدت طولانی
برخی کودکان هنگام بازی یا به دلیل بی میلی به رفتن دستشویی، ادرار خود را مدت زیادی نگه می دارند. باقی ماندن طولانی ادرار در مثانه می تواند فرصت بیشتری برای رشد باکتری ها ایجاد کند.
یبوست در کودکان
یبوست یکی از عوامل کمتر شناخته شده اما مهم در افزایش خطر عفونت ادراری است. تجمع مدفوع در روده می تواند به مثانه فشار وارد کند و تخلیه کامل ادرار را دشوار کند.
وقتی مقداری ادرار در مثانه باقی بماند، محیط مناسبی برای رشد میکروب ها ایجاد می شود.
اختلالات ساختاری دستگاه ادراری
در برخی کودکان، مشکلات مادرزادی در مسیر ادرار می تواند باعث برگشت ادرار از مثانه به سمت کلیه ها شود. این حالت که به آن برگشت ادرار مثانه به حالب (Vesicoureteral reflux) گفته می شود، می تواند خطر عفونت های تکرارشونده را افزایش دهد.
چه کودکانی بیشتر در معرض عفونت ادراری هستند؟
هر کودکی ممکن است دچار عفونت ادراری شود، اما برخی شرایط احتمال ابتلا را بیشتر می کنند.
عوامل افزایش دهنده خطر شامل موارد زیر هستند:
- دختر بودن کودک، به دلیل کوتاه تر بودن مجرای ادرار
- استفاده طولانی مدت از پوشک
- سابقه قبلی عفونت ادراری
- یبوست مکرر
- عادت به نگه داشتن ادرار
- نوشیدن کم مایعات
- وجود مشکلات مادرزادی در دستگاه ادراری
- ضعف سیستم ایمنی بدن
- عدم تخلیه کامل مثانه
البته وجود این عوامل به معنی ابتلای قطعی کودک نیست، بلکه فقط احتمال ایجاد عفونت را افزایش می دهد.
چگونه عفونت ادراری کودک تشخیص داده می شود؟
تشخیص عفونت ادراری معمولا فقط بر اساس علائم انجام نمی شود، زیرا بسیاری از نشانه ها مانند تب یا بی قراری می توانند علت های مختلفی داشته باشند.
پزشک معمولا پس از بررسی علائم کودک، آزمایش ادرار را برای تایید تشخیص درخواست می کند.
آزمایش ادرار (Urinalysis)
در آزمایش ادرار، مواردی مانند وجود گلبول سفید، باکتری یا نشانه های التهاب بررسی می شود. این آزمایش می تواند اطلاعات اولیه درباره احتمال وجود عفونت ارائه دهد.
کشت ادرار (Urine Culture)
کشت ادرار یکی از مهم ترین روش ها برای تایید عفونت ادراری است. در این آزمایش مشخص می شود چه نوع باکتری باعث عفونت شده و کدام آنتی بیوتیک برای درمان آن مناسب تر است.
نمونه گیری صحیح اهمیت زیادی دارد، زیرا آلودگی نمونه می تواند نتیجه آزمایش را اشتباه نشان دهد.
سونوگرافی و بررسی های تکمیلی
در برخی کودکان، مخصوصا کودکانی که عفونت شدید، تکرارشونده یا غیر معمول دارند، پزشک ممکن است بررسی های تصویربرداری مانند سونوگرافی کلیه و مثانه را پیشنهاد کند.
هدف از این بررسی ها پیدا کردن مشکلات احتمالی در ساختار دستگاه ادراری است.
درمان عفونت ادراری در کودکان چگونه است؟
درمان عفونت ادراری کودک به سن، شدت علائم، محل عفونت و نتیجه آزمایش ها بستگی دارد. بیشتر عفونت های ادراری با استفاده از آنتی بیوتیک مناسب درمان می شوند.
انتخاب دارو باید توسط پزشک انجام شود، زیرا مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک می تواند باعث مقاومت میکروبی و سخت تر شدن درمان در آینده شود.
درمان دارویی
پزشک پس از بررسی شرایط کودک ممکن است آنتی بیوتیک خوراکی تجویز کند. مدت مصرف دارو به نوع عفونت و وضعیت کودک بستگی دارد.
حتی اگر علائم کودک پس از چند روز بهتر شد، قطع دارو بدون نظر پزشک می تواند باعث باقی ماندن عفونت یا بازگشت آن شود.
مصرف مایعات کافی
نوشیدن آب کافی می تواند به دفع بهتر ادرار و کاهش تجمع باکتری ها کمک کند. مقدار مناسب مایعات به سن، وزن و شرایط جسمی کودک بستگی دارد.
کنترل تب و ناراحتی کودک
در صورت وجود تب یا درد، پزشک ممکن است داروهای مناسب کاهش تب و درد را توصیه کند. مقدار مصرف دارو باید بر اساس وزن کودک تعیین شود.
آیا درمان خانگی برای عفونت ادراری کودک کافی است؟
برخی والدین به دنبال روش های خانگی برای درمان عفونت ادراری هستند، اما باید توجه داشت که عفونت ادراری یک عفونت باکتریایی است و در بسیاری از موارد به درمان پزشکی نیاز دارد.
روش هایی مانند افزایش مصرف مایعات، رعایت بهداشت و جلوگیری از نگه داشتن ادرار می توانند در مراقبت از کودک کمک کننده باشند، اما جایگزین درمان تجویز شده توسط پزشک نیستند.
استفاده از موادی مانند دمنوش ها یا درمان های غیر علمی برای جایگزینی دارو ممکن است باعث تاخیر در درمان شود.
اشتباهات رایج والدین درباره عفونت ادراری کودکان
شناخت اشتباهات رایج می تواند به تصمیم گیری بهتر والدین کمک کند.
اشتباه گرفتن علائم عفونت با مشکلات ساده
گاهی والدین تب، بی قراری یا تغییر بوی ادرار را جدی نمی گیرند و تصور می کنند مشکل خود به خود برطرف می شود. در بعضی کودکان، مخصوصا نوزادان، عفونت ادراری ممکن است تنها با علائم غیر اختصاصی دیده شود.
مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک
استفاده از آنتی بیوتیک باقی مانده از بیماری قبلی یا دارویی که برای کودک دیگری تجویز شده، کار درستی نیست. نوع دارو باید بر اساس شرایط همان کودک انتخاب شود.
قطع دارو پس از بهتر شدن علائم
کاهش تب یا برطرف شدن درد به معنی از بین رفتن کامل عفونت نیست. قطع زودهنگام درمان می تواند باعث برگشت بیماری شود.
توجه نکردن به یبوست کودک
در کودکانی که عفونت ادراری آنها تکرار می شود، بررسی وضعیت دفع مدفوع اهمیت دارد. درمان یبوست می تواند بخشی از برنامه پیشگیری باشد.
روش های پیشگیری از عفونت ادراری در کودکان
پیشگیری همیشه آسان تر از درمان عفونت های تکرارشونده است. با ایجاد چند عادت ساده در زندگی روزمره، می توان احتمال ابتلا به عفونت ادراری کودک را کاهش داد.
آموزش عادت های صحیح دستشویی رفتن
کودک باید یاد بگیرد ادرار خود را برای مدت طولانی نگه ندارد. بهتر است کودکان در فاصله های منظم به دستشویی بروند، حتی اگر احساس فوری برای دفع ندارند.
نگه داشتن مداوم ادرار باعث می شود مثانه به طور کامل تخلیه نشود و محیط مناسب تری برای رشد باکتری ها ایجاد شود.
رعایت بهداشت هنگام شستشو
نحوه تمیز کردن ناحیه تناسلی اهمیت زیادی دارد.
در دختران، شستشو باید از سمت جلو به عقب انجام شود تا باکتری های ناحیه مقعد به سمت مجرای ادرار منتقل نشوند.
در کودکان پسر نیز رعایت بهداشت روزانه اهمیت دارد، مخصوصا در کودکانی که هنوز پوشک استفاده می کنند.
تعویض منظم پوشک
ماندن طولانی مدت پوشک خیس یا آلوده می تواند باعث افزایش رشد باکتری ها شود. بهتر است پوشک کودک در فواصل مناسب تعویض شود و پوست ناحیه پوشک خشک و تمیز نگه داشته شود.
جلوگیری از یبوست کودک
یبوست یکی از مشکلاتی است که می تواند خطر عفونت ادراری را افزایش دهد. مصرف فیبر کافی، نوشیدن مایعات مناسب و داشتن فعالیت بدنی متناسب با سن کودک به تنظیم عملکرد روده کمک می کند.
تامین مایعات کافی
مصرف آب کافی باعث افزایش دفعات ادرار و کمک به شستشوی طبیعی دستگاه ادراری می شود.
میزان نیاز کودک به آب به سن، وزن، فعالیت بدنی و شرایط آب و هوایی بستگی دارد.
عوارض احتمالی عفونت ادراری درمان نشده در کودکان
بیشتر عفونت های ادراری کودکان با تشخیص و درمان مناسب بدون مشکل خاصی برطرف می شوند. اما اگر عفونت شدید باشد یا درمان آن به تاخیر بیفتد، ممکن است مشکلاتی ایجاد شود.
گسترش عفونت به کلیه ها
اگر باکتری ها از مثانه به کلیه برسند، ممکن است باعث عفونت کلیه شوند. این وضعیت معمولا با علائمی مانند تب بالا، درد پهلو، لرز، تهوع یا بی حالی همراه است.
ایجاد عفونت های تکرارشونده
برخی کودکان پس از اولین عفونت، دوباره دچار این مشکل می شوند. در این شرایط بررسی علت زمینه ای مانند یبوست، عادت های نادرست دفع ادرار یا مشکلات ساختاری دستگاه ادراری اهمیت دارد.
آسیب کلیوی در موارد خاص
عفونت های شدید و درمان نشده، مخصوصا اگر همراه با مشکلات مادرزادی دستگاه ادراری باشند، ممکن است در موارد خاص باعث ایجاد آسیب در بافت کلیه شوند.
به همین دلیل، توجه به علائم هشدار و مراجعه به موقع اهمیت زیادی دارد.
مراقبت از کودک در دوران درمان عفونت ادراری
زمانی که کودک تحت درمان قرار می گیرد، رعایت چند نکته می تواند به بهتر شدن شرایط کمک کند.
- داروها را دقیقا طبق دستور پزشک مصرف کنید.
- در صورت تجویز آزمایش پیگیری، آن را انجام دهید.
- به کودک فرصت کافی برای استراحت بدهید.
- مصرف مایعات مناسب را فراموش نکنید.
- تغییرات علائم مانند ادامه تب یا افزایش درد را پیگیری کنید.
والدین نباید فقط به بهتر شدن ظاهری کودک توجه کنند؛ زیرا گاهی علائم کاهش پیدا می کنند اما عفونت هنوز به طور کامل برطرف نشده است.
تفاوت عفونت ادراری در دختران و پسران
عفونت ادراری در هر دو جنس دیده می شود، اما احتمال بروز آن در دختران بیشتر است. دلیل اصلی این موضوع کوتاه تر بودن مجرای ادرار در دختران است که مسیر ورود باکتری ها را کوتاه تر می کند.
در پسران، عفونت ادراری در سنین پایین تر اهمیت بیشتری پیدا می کند و ممکن است پزشک بررسی های بیشتری برای پیدا کردن علت زمینه ای انجام دهد.
عوامل مشترک در هر دو گروه شامل موارد زیر است:
- نگه داشتن ادرار
- یبوست
- کمبود مصرف مایعات
- رعایت نکردن بهداشت مناسب
- وجود مشکلات ساختاری دستگاه ادراری
آیا تب تنها نشانه عفونت ادراری کودک است؟
خیر. تب می تواند یکی از علائم عفونت ادراری باشد، اما تنها نشانه آن نیست.
در بعضی کودکان، مخصوصا سنین پایین، تب تنها علامت قابل مشاهده است. اما در کودکان بزرگ تر معمولا نشانه هایی مانند درد هنگام ادرار، تکرر ادرار یا درد شکم نیز دیده می شود.
به همین دلیل، اگر کودک تب دارد و دلیل مشخصی برای آن پیدا نمی شود، بررسی پزشکی می تواند ضروری باشد.
چه سوالاتی را هنگام مراجعه به پزشک باید مطرح کرد؟
برای اینکه پزشک تصویر دقیق تری از وضعیت کودک داشته باشد، والدین می توانند اطلاعات زیر را آماده کنند:
- تب از چه زمانی شروع شده است؟
- آیا کودک هنگام ادرار درد دارد؟
- تعداد دفعات ادرار تغییر کرده است؟
- آیا قبلا عفونت ادراری داشته است؟
- آیا کودک یبوست دارد؟
- آیا دارویی مصرف کرده است؟
ثبت دقیق این اطلاعات به تشخیص بهتر کمک می کند.
چگونه علائم عفونت ادراری کودک را جدی بگیریم؟
عفونت ادراری کودک ممکن است با نشانه های واضحی مانند سوزش ادرار و درد هنگام دفع ظاهر شود یا در کودکان کوچک تر فقط با تب، بی قراری و کاهش اشتها دیده شود.
توجه به تغییرات رفتاری کودک، مراجعه به موقع پزشک، انجام آزمایش های لازم و کامل کردن دوره درمان نقش مهمی در جلوگیری از عوارض دارد.
والدین باید بدانند که هر تب یا تغییر در ادرار به معنی عفونت ادراری نیست، اما نادیده گرفتن علائم مشکوک نیز تصمیم مناسبی نیست. شناخت نشانه ها و داشتن عادت های صحیح بهداشتی می تواند به حفظ سلامت دستگاه ادراری کودک کمک کند.
سوالات متداول درباره عفونت ادراری کودکان
علائم اولیه عفونت ادراری در کودک چیست؟
علائم اولیه می تواند شامل تب، بی قراری، تغییر بوی ادرار، سوزش ادرار، تکرر ادرار، درد شکم یا کاهش اشتها باشد. در نوزادان ممکن است علائم واضح نباشند.
آیا عفونت ادراری کودک بدون تب هم ممکن است؟
بله. برخی کودکان ممکن است عفونت ادراری داشته باشند اما تب نداشته باشند. علائمی مانند درد هنگام ادرار یا تغییر الگوی دفع می توانند نشانه های مهمی باشند.
آیا عفونت ادراری در کودکان خطرناک است؟
در بیشتر موارد با درمان مناسب مشکل برطرف می شود، اما عفونت درمان نشده می تواند به بخش های بالاتر دستگاه ادراری برسد و کلیه ها را درگیر کند.
چرا کودک من مدام دچار عفونت ادراری می شود؟
تکرار عفونت ممکن است به عواملی مانند یبوست، نگه داشتن ادرار، مشکلات تخلیه مثانه یا برخی مشکلات ساختاری دستگاه ادراری مرتبط باشد.
آیا عفونت ادراری کودک مسری است؟
خیر. عفونت ادراری مانند بیماری های ویروسی از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود و معمولا به دلیل ورود باکتری های بدن خود کودک ایجاد می شود.
آیا نوشیدن آب زیاد عفونت ادراری را درمان می کند؟
نوشیدن مایعات کافی می تواند به عملکرد بهتر دستگاه ادراری کمک کند، اما معمولا جایگزین درمان پزشکی برای عفونت باکتریایی نیست.
آیا شب ادراری کودکان می تواند نشانه عفونت ادراری باشد؟
اگر کودکی که قبلا کنترل ادرار داشته، ناگهان دوباره دچار شب ادراری شود، ممکن است یکی از علل آن عفونت ادراری باشد و بهتر است بررسی شود.
برای تشخیص عفونت ادراری کودک چه آزمایشی انجام می شود؟
معمولا آزمایش ادرار و کشت ادرار برای بررسی وجود عفونت و شناسایی عامل آن استفاده می شود.
آیا می توان برای عفونت ادراری کودک خودسرانه آنتی بیوتیک مصرف کرد؟
خیر. انتخاب آنتی بیوتیک باید توسط پزشک انجام شود، زیرا نوع دارو به شرایط کودک و نوع باکتری بستگی دارد.
چه زمانی باید کودک را سریع نزد پزشک برد؟
وجود تب بالا، بی حالی شدید، درد پهلو، استفراغ، وجود خون در ادرار یا سن پایین کودک همراه با تب از مواردی است که نیاز به بررسی پزشکی دارد.
:: مطالب مرتبط ::