دلایل مهم کاهش میل جنسی در خانم ها چیست؟
دلایل مهم کاهش میل جنسی در خانم ها چیست؟

جنبههای فیزیولوژیکی میل جنس زنان، تا حدود زیادی تحت تاثیر کنترل هورمونی قرار دارد. هورمونهای زنانه، یعنی استروژن و پروژسترون، نقش مهمی در این زمینه دارند و عدم تعادل آنها میتواند اثرات قابل توجهی بر رابطه جنسی باقی بگذارد.
هر گونه تغییر قابل توجه در وضعیت هورمونهای زنانه، عملکرد جنسی زنان را مختل میکند. این تغییرات هورمونی مخرب معمولا در دوره یائسگی، شیردهی به نوزاد، پس از زایمان و بعد از هیسترکتومی اتفاق میافتند.
حدود ۱۵ درصد از زنان یائسه، از دست دادن میل جنسی را تجربه میکنند. این نکته نشان میدهد که میل جنسی زنان بهراحتی تحت تاثیر داروهای هورمونی قرار میگیرد. ما بیشتر با قرصهای ضدبارداری در این زمینه آشنایی داریم، اما روشهای ضدبارداری هورمونی دیگر مانند تزریق پروژسترون یا ایمپلنت نیز میتوانند چنین تاثیری داشته باشند.
هورمون دیگری که در رابطه با میل جنسی زنان دارای اهمیت است، هورمون مردانه تستوسترون نام دارد. شاید این موضوع عجیب به نظر برسد، اما بدن زنان به سطح مشخصی از هورمون تستوسترون نیاز دارد. میل جنسی زنان و برانگیختگی جنسی آنان تحت تاثیر همین هورمون قرار میگیرد.

7 نکته درباره کاهش ميل جنسي زنان
شايعترين شکايت جنسي زناني كه با دفتر من تماس ميگيرند، با اين جمله شروع ميشود: «ديگر علاقهاي به رابطهزناشويي ندارم.» حتي زنان جوان اين شکايت را بيان ميکنند. نتايج يک بررسي جديد نشان ميدهد 40 ميليون نفر از زنان آمريکايي چنين شکايتي دارند اما مشکل چيست؟ آيا اين زنان اين مشکل را با شوهرانشان مطرح کردهاند؟…
اولينباري که اين شکايت را از يکي از مراجعانم شنيدم، حيرتزده شدم. صداي گوينده طنيني بسيار نوميدانه داشت، گويي آن زن به مشکلي دائمي گرفتار شده بود. اما تجربه من در درمان هزاران زوج نشان داده است که ميتوان علت کاهش ميلجنسي زنان را شناخت و به زن و شوهرها کمک کرد بر اين مشکل غلبه کنند.
اولين گام در درمان کاهش ميلجنسي اين است که ريشه آن را بشناسيم. آيا کاهش ميل زن علتي دروني دارد؟ آيا به اشکال تصوير ذهنياش از خودش (خودانگارهاش) مربوط ميشود؟ يا اينکه ريشه مشکل را بايد در سابقه روابطزناشويي زوج جستجو کرد؟
آيا روابطزناشويي زن و شوهر قرباني «جنگ قدرت» ميان آنها شده است؟ آيا مشکلي فيزيولوژيک باعث درد و خشکي دستگاه تناسلي زن شده است؟ يا مشکلي عميقتر در ناخودآگاه زن را درگير کرده است که ناشي از شرم يا آسيبهاي رواني يا محيط خانوادهاي است که زن در آن تربيت شده است؟
معمولا يکي دو جلسه درماني نخست به تعيين زمان شروع کاهش ميلجنسي و يافتن علت آن ميگذرد. آشنايي با سوالهايي که من در اين جلسهها ميپرسم، به شما نيز کمک خواهدکرد تا اگر مشکل مشابهي داريد، موقعيت خود را تجزيه و تحليل كنيد: هريک از اين پرسشها به يک حوزه معين مربوط به اختلال جنسي ميپردازد. در بسياري از زنان ممکن است در چند حوزه اختلال وجود داشته باشد.
1. اوج
آيا به ارگاسم (اوج لذت جنسي) ميرسيد؟ براي خانمي که تجربه ارگاسم ندارد يا به اصطلاح دچار «آنورگاسمي» است، بر اهميت اين موضوع تاکيد بسياري ميشود.
روابطزناشويي به لذت، احساس، اشتياق و رهايي نياز دارد. يقينا زنان از رابطهزناشويي فقط رسيدن به اوجلذت يا ارگاسم را نميخواهند اما بدون رسيدن به چنين اوجي، ميلجنسيشان کاهش مييابد و روند تحريک شدنشان کندتر خواهدشد زيرا بدن «عاقل» است. بدن ميگويد: «چرا خودم را براي صعود به کوهي به زحمت بيندازم که در قلهاش براي من چيزي وجود ندارد؟»
پزشک متخصص به زوج ياد ميدهد چقدر طول ميکشد تا زني که ارگاسم را تجربه نکرده است، به اين اوج برسد و چه کارهايي براي رسيدن به اين اوج بايد انجام داد و از چه وسايلي استفاده كرد.
2. درد
آيا هنگام انجام روابطزناشويي احساس درد ميکنيد؟ خشکي، درد هنگام آميزش، گرفتگي عضلات واژن، درد هنگام تحريکشدن، درد کليتوريس و دردهاي پس از درمان سرطان ميتوانند رابطهزناشويي را مختل کنند. در طول سالهاي کارم از مشاهده زنان فراواني که ميگفتند هنگام رابطه زناشوييشان از شدت درد دندانهايشان را به هم ميفشارند، شگفتزده شدهام.
در اغلب موارد يک علت فيزيولوژيک براي احساس درد وجود دارد و زن بايد تحتنظر متخصص زنان يا گاهي فيزيوتراپيست درمان شود. پس از درمان علت فيزيولوژيک درد، درمانگر جنسي به همسران کمک خواهد کرد دوباره چرخ روابط جنسي را به حرکت درآورند.
اگر علت درد هنگام برقراري روابطزناشويي علايم يائسگي باشد، ميتوان با هورمونها يا درمانهاي طبيعي آنها را برطرف کرد و مانع قطع روابط جنسي زوج شد.
شايعترين تشخيصهايي که در اين موارد داده ميشوند عبارتند از: واژينيسموس (گرفتگي عضلات مجراي بيروني واژن)، وستيبوليت (درد در ورودي واژن و اغلب در قوس کفي آن)، ديسپارونيا (درد هنگام روابطزناشويي)، تقريبا همه اين مشكلات قابلحل يا بهبود هستند. لازم نيست حتي يک روز ديگر به تحمل درد ادامه دهيد. به پزشک متخصص دردهاي لگني و درمانگر جنسي مراجعه کنيد.
3. تخيل
در «يک ماه» چندبار به روابطزناشوييتان فکر ميکنيد؟ افکار زنان درباره روابطزناشويي ممکن است از لذت ساده در آغوشگرفتن صبحگاهي شوهر پيش از رفتن به سر کار تا شنيدن يک ترانه عاشقانه که احساسات مثبت يا حتي احساسات قبليشان را در آنها برانگيزد، متفاوت باشد.
براي زناني که دچار کمبود ميلجنسي هستند، همه اين انواع احساسات مثبت سودمند است. حتي اگر كسي در پاسخ به پرسش اول اين بخش، پاسخ بدهد «دو بار در ماه»، به حل مشکل زن اميدوار ميشوم و ميدانم که ميتوانم روابطزناشويي زوج را به مسير طبيعي بازگردانم.
با تشويق زن به اينكه با همسرش بر حداقل يکي از اين افکار مثبت متمرکز شوند و اجازه دهد ميلي پذيرنده در او ايجاد شود که آغازگر رابطه باشد. سرانجام زماني ميرسد که مرد ميتواند تمايل همسرش را احساس کند و بهتدريج شمار اين موارد افزايش مييابد و گرماي روابطزناشويي بازميگردد.
اگر پاسخ زن «صفر» باشد، من بر احساسهاي منفي او درباره روابطزناشويي مانند اينکه «اميدوارم امشب خبري از رابطهزناشويي نباشد» متمرکز ميشوم. وجود اين احساسات منفي بيانگر آن است که فرد به موضوع آگاهي دارد. اگر زن اصولا اجازه ندهد افکار مربوط به روابطزناشويي به ذهنش راه يابد، لازم است عميقتر به بررسي رواني او پرداخت تا علت بيميلي او را دريافت.
4. رابطه
آيا همسرتان به شما احترام ميگذارد؟ به حرفهاي شما گوش ميدهد؟ بار امور زندگي بهطور منصفانهاي بين شما تقسيم شده است؟
پرسيدن چنين سوالهايي از زن اطلاعات بيشتري در اختيار درمانگر ميگذارد تا اينکه فقط از او سوال كند از ازدواجش راضي است يا نه و يک پاسخ ساده دفاعي بشنود.
کيفيت ارتباط ميان دو همسر نقش مهمي در كاهش ميلجنسي زن دارد. در بيشتر زنان «پيوند عاطفي»، اساس تداوم تمايل جنسي است بنابراين او و همسرش بايد بياموزند که چگونه رفتارهايشان را به شيوهاي تغيير دهند که رابطهزناشوييشان از بند «جنگ قدرت» رها شود.
سوالهاي ديگري که بايد از زن پرسيد اينهاست: آيا همسرش برايش جذابيت دارد و نظرش درباره جذابيت خودش براي همسرش چيست؟ آيا از همسرش ميترسد؛ آيا همسرش آدم بدخلقي است؟ از چه وقتي کاهش برانگيختگي جنسياش شروع شد؟ پس از ماهعسل؟ پس از به دنيا آمدن بچهها؟ پس از يائسگي يا بالا رفتن سن؟ آيا مشكل بيوفايي مطرح بوده است؟
5. فيزيولوژي
آيا مشکلات خلقي بر تمايل جنسي شما تاثير ميگذارد؟ افسرده يا مضطرب هستيد؟ براي درمان اختلالهاي خلقي مانند افسردگي داروهايي مانند فلوکستين که ممکن است ميلجنسي را مهار کنند، مصرف ميکنيد؟
آيا قرص ضدبارداري خوراکي مصرف ميکنيد؟ قرصهاي ضدبارداري خوراکي شهرت بدي در کاستن از ميلجنسي و خشکي يا دردناکي واژن دارند.
آيا بارداري و زايمان بر بدن و واژن شما اثر گذاشته است؟ دچار افسردگي پس از زايمان شده بوديد؟ پس از بچهدار شدن هنوز به جذابيت خود توجه داريد؟ تمام توجه شما و شوهرتان به تامين نيازهاي فرزندانشان متمرکز نشده است؟
آيا در سن يائسگي هستيد؟ براي تغييرات جنسياي که در اين دوره رخ ميدهد، درمان شدهايد؟ بسياري از زنان در سن يائسگي علايمي را تجربه ميکنند که روابطزناشويي آنها را مختل ميکند؛ تعريق شبانه که آنها را فرسوده ميکند، کاهش توليد هورمون تستوسترون (که در ميلجنسي زنان هم نقش دارد) و کاهش استروژن که باعث تغييرات در احساس نياز به رابطهزناشويي ميشود، خشکي و تحليلرفتگي واژن و… زنان در گروه سني 45 تا 60 سال بيشتر از کاهش ميلجنسيشان شكايت ميکنند.
آيا به سرطان پستان يا سرطان زنانه ديگري مبتلا بودهايد؟ آيا به دليل برداشتن پستان (که نماد زنانه بسيار آشکاري است) براي درمان سرطان، خودانگارهتان آسيب ديده است؟ آيا به شما گفته شده است که درمانهاي سرطان (شيميدرماني، دارودرماني، پرتودرماني) ممکن است بر رابطه جنسيتان اثر بگذارد؟
آيا شوهرتان به سرطان پروستات مبتلا بوده است؟ او دچار اختلالهاي فيزيولوژيک مختلکننده کارکرد جنسي است؟
6. تحريک
آيا رابطه زناشويي برايتان جذابيت دارد؟ رابطهزناشويي برايتان مفرح است يا به کاري تکراري، روزمره و ملالآور تبديل شده است؟ شما و همسرتان ايدههايي براي تنوع دادن به تجربههاي جنسيتان داريد؟
رفتار همسرتان هنگام رابطه زناشويي چگونه است؟ رابطهتان چقدر طول ميکشد؟ آيا روابطزناشوييتان با شوهرتان قبلا تحريککنندهتر بوده است؟ عملکرد همسرتان خوب نيست؟ تا چه حد درباره شيوههايي که واقعا باعث تحريک شما و رسيدن به ارگاسم ميشود، با همسرتان حرف زدهايد؟ آيا شما و همسرتان هنگام صحبت درباره نيازهاي جنسيتان مهربان و موقعشناس هستيد؟
7. تعداد
چندبار در هفته رابطه زناشويي داريد؟ چندبار در ماه؟ چندبار در سال؟ دانستن پاسخ اين پرسشها و پيوند عاطفي دو همسر بسيارمهم است و اينكه آيا پاسخ زن و مرد به اين پرسشها تفاوت دارد يا يكي است. يک زن دچار کمبود ميلجنسي ممکن است بگويد هفتهاي يکبار اما شوهرش پاسخ دهد: «نه، اون هفتهاي که عادتماهيانه بودي و 9 ماه قبل در هفتهاي که مادرت به ديدن ما آمده بود» اگر زن و شوهر درباره دفعات برقراري رابطه زناشويي توافق نداشته باشند، يعني رابطهشان مختل است.
در بسياري از موارد زوجها به من ميگويند مساله فقط دفعات رابطهزناشويي نيست، بلكه مشاركت زن در رابطه و تمايل او به آن است. گاهي همسر زن انتظارهاي غيرمعقولي درباره دفعات برقراري رابطه زناشويي دارد، در اين موارد ممكن است به اشتباه ميلجنسي زن بهدليل تطبيق نداشتن آن با ميلجنسي شوهر، مختل شمرده شود.
نميتوان براي حل مشکل ميلجنسي شديد يک طرف و ميلجنسي کم طرف ديگر، به سادگي حد ميانه را گرفت. هنگامي که مساله شمار فعاليت جنسي مطرح است، هر همسر بايد به نيازهاي همسر ديگر توجه و درک عميقي از آن پيدا کند. با اينکه اين پرسشها همه ريشههاي ميلجنسي کم را در برنميگيرند، اما اغلب نقطه شروع خوبي براي شروع بحث و يافتن راهي هستند که حل مشکل ممکن است از آن شروع شود.

مدت زیادی که از آغاز دخول آلت در مهبل تا پایان انزال در نظر گرفته می شود، در جانوران مختلف متفاوت است چنانکه این مدت برای گربه ها و فیل ۳۰ ثانیه، در بیشتر جوندگان ۱۰ ثانیه و در برخی از جانوران خانواده سمور نیم ساعت و در بعضی از راسوها هشت ساعت است. در انسان پس از دخول متوسط پس از ۲ دقیقه، انزال رخ می دهد و با وقوع انزال عمل جنسی نیز به پایان می رسد. اما اگر مردی چندبار پی در پی نزدیکی کند و یا به روشی دیگر خود را به اوج لذت جنسی برساند، در نزدیکی بعدی مدت بیشتری برای وقوع اوج لذت جنسی برساند، در نزدیکی بعدی مدت بیشتری برای وقوع اوج لذت جنسی و انزال لازم خواهد داشت. اما بیشتر مردان سالم می توانند تا حدود ۲۰ دقیقه یا بیشتر عمل نزدیکی را دوام دهند و البته این کار با دشواری و تا حدی خستگی و ناراحتی همراه است. تازه نیروی دوام دادن نزدیکی (یا اصطلاحا نیروی کمر – Staying Power ) در افراد مختلف یکسان نیست و برخی زودتر و بعضی دیرتر از حد معمول به اوج لذت جنسی و انزال می رسند. البته کوتاهی و درازی بیش از حد مدت نزدیکی هر دو غیر عادی است و این هر دو می تواند انگیزه مراجعه مرد به پزشک و اقدامات بهداشتی باشد.
زن دیرتر تحریک می شود و بطور متوسط ده دقیقه طول می کشد تا به اوج لذت برسد بنابراین از نظر بهداشت جنسی، برای تمام خانم ها، تحریک جنسی پیش از نزدیکی لازم است و این تحریک نه تنها به صورت ملامسه ها و نوازش های فیزیکی بلکه همراه با اظهار علاقه از جانب شوهر و بیان کلمات عشق آفرینی است که حاکی از زیبایی زن، تعلق او به شوهر و سزاواری او برای پرستش و امثال اینهاست. و زن در برابر آن ها حساسیتی ویژه دارد و گاه زن به تحریک روانی بهتر از تحریک فیزیکی پاسخ می دهد.
در گذشته اصلا مسائه میل جنسی را در زن منکر می شدند و زنان اساسا جرات نمی کردند به شوهر خود در مورد حساس بودن کلیتوریس یا پستان یا جای دیگری از بدنشان سخنی بگویند و حتی نام اندام های آمیزشی را نیز در نزد مرد به زبان نمی آوردند و آشکار است که ابدا مهارتی در نزدیکی و شیوه های گوناگون آن نداشتند. مردان گرچه هرچه می خواستند می کردند ولی آنان نیز نقاط حساس بدن زن را نمی شناختند و کاری به ارضای میل جنسی زن و رسانیدن او به اوج لذت جنسی نداشتند.
به گزارش مجله پزشکی دکتر سلام، عدم رضایت جنسی با تحریک پذیری، بیخوابی، بدخویی و حالت اضطرابی ویژه ای همراه می شود و قدرت عملی فرد را نیز در روز بعد کاهش می دهد. رسیدن به اوج لذت جنسی، برای زن رضایت جنسی کامل به همراه می آورد لیکن زن کمتر به اوج لذت جنسی دست می یابد و معمولا رضایت مختصری که پیدا می کند حاصل لذتی است که بطور کلی از عمل نزدیکی می برد و گاه بسیاری از خانم ها اصلا از وجود پدیده ای به نام اوج لذت جنسی خبردار نیستند و وقتی یکبار در مورد آن سخنی می شنوند در صدد دست یافتن به آن بر می آیند و اگر موفق شدند آنرا برای دوستانشان نیز تعریف می کنند: که آتش گرفتم، سوختم، آب شدم، در گرداب لذت بلعیده شدم و چنین و چنان. ولی اگر نزدیکی هیج لذت و رضایتی برایش ایجاد نکند تنها اثر آن پرخون شدن اندام های محوطه لگنی است که احساس ناراحتی و درد در زن ایجاد می کند و خانم های ایرانی آنرا بیشتر با عبارت پهلویم درد می کند یا کلیه ام درد می کند بیان می کنند.

اوج میل جنسی زنان در چندسالگی است؟
ممکن است در رابطهی جنسی با همسر خود دچار مشکلاتی باشید. پس بهتر است این سوالها را همراه با جوابشان بخوانید، شاید مشکل شما هم باشد.
چگونه باید به همسرم بگویم که زیاد در کارهای جنسی مهارت ندارد؟
با احتیاط کامل. بسیاری از مردان نسبت به عملکرد جنسی خود اعتماد به نفسِ کافی ندارند، بنابراین قبل از آنکه درباره این موضوع با او صحبت کنید، بهتر است به او بگویید که در هر شرایطی از بودن و خوابیدن و رابطهی جنسی با او لذت میبرید و به این روش اعتماد به نفس و غرورش را پررنگ کنید. در مرحله بعد، اگر این مشکل نعوظی باشد، باید بدانید که او اصلا دوست ندارد به آن اشاره کنید و خودش میداند، او فقط میخواهد شما درکش کنید. و اگر مشکل زودانزالی است، قدرت و توانایی او را به او یادآور شوید.
نگران این هستم که بهترین رابطهی جنسیام را انجام داده باشم، بخصوص الان که در اوج جوانیام. آیا همینطور است؟
به لحاظ فیزیولوژیکی، اوج بلوغ جنسی زن در ۱۹ سالگی است. در واقع زمانی که استروژن و پروژسترون در اوج فعالیت خود هستند. اما ۱۹ سالگی سنی نیست که اکثر زنان بخواهند بگویند بهترین رابطهی جنسیشان را تا آن سن داشتهاند. یادتان باشد بهترین رابطهی جنسی مسئلهای فیزیولوژیکی نیست، بلکه مسئلهای روانشناختی است.
دوست دارم برای همسرم ناز کنم، اما همسرم میگوید این کارها بیفایده است، آیا باید دست نگه دارم؟
سعی کنید که او را تشویق کنید تا دربارهی این مسئله صحبت کند که چه پیش میآید که اینطور فکر میکند، و خودش چه چیزی دوست دارد. حواستان باشد که لحن صحبتتان عشوهآمیز و نرم باشد. مثل گفتن اینکه: این را دوست داری؟ دوست داری موقع رابطه چطوری باشم؟

چرا زنان میل جنسی خود را از دست میدهند؟
جام جم سرا: در بسیاری از زنان، کاهش هورمون، استرسهای شغلی، مشکلات بین فردی با همسر، یائسگی و سایر مسائل باعث از بین رفتن میل جنسی میشود.
برخلاف مردان که عدم توانایی نعوظ شایعترین مشکل جنسی آنهاست، در مورد زنان ترکیبی از مسائل فیزیکی و روحی باعث ایجاد اختلال در میل جنسی میشود. امروزه به کمک روشهای درمانی مختلف، امکان بازگشت این غریزه به حالت طبیعی تا حدود زیادی برای زنان امکانپذیر شده است.
از دست دادن میل جنسی چیست؟
برخلاف تصور عامه، متخصصان معتقدند که آمیزش جنسی متوالی تاثیری بر میل جنسی و یا خشنودی از آن ندارد.
بعضیها معتقدند که میل جنسی چیزی فراتر از مشکل مربوط به کاهش این میل است. انگیزش جنسی یک مولفه بیولوژیکی از امیال است که بازتاب آن به صورت میل جنسی خود انگیز شامل تفکر جنسی، تخیل شهوتزا و رویا بروز میکند. در واقع نتیجه سیگنال بدن چیزی مشابه کردار جنسی است.
میل و انگیزش جنسی به طور طبیعی با افزایش سن کاهش مییابد اما میل جنسی ترکیبی از فاکتورهای روانی و بین فردی را نیز در بر میگیرد که در مجموع باعث آمادگی برای انجام آمیزش است. بالاتر و فراتر از شهوت چیزی مشابه صمیمیت در روابط باعث ایجاد آمادگی برای آمیزش جنسی میشود.
به عنوان مثال اگر از همسر خود ناراحت باشید، ممکن است در آن برهه زمانی دچار شهوت شوید ولی حاضر نخواهید بود به همسر خود نزدیک شوید. بنابراین تمامی جنبههای موثر در میل جنسی باید مورد آزمایش قرار گیرد تا دلیل اصلی مشکل مشخص شود.
شایعترین عوامل از دست رفتن میل جنسی در زنان عبارتند از:
۱– مشکلات روابط بین فردی: مسائل عملکردی همسر، عدم رضایت روحی در روابط، تولد فرزند و تبدیل شدن به پرستار کودک باعث کاهش میل جنسی میشود.
۲-تاثیرات اجتماعی فرهنگی: استرسهای شغلی، فشار همگنان و تصاویر رسانهای از جنسیت میتواند به طور منفی میل جنسی را تحت تاثیر قرار دهد.
۳-کاهش تستسترون: هورمون تستسترون میل جنسی مردان و زنان را تحت تاثیر قرار میدهد. سطح تستسترون در دهه ۲۰ زندگی زنان در اوج مقدار خود میباشد و سپس به موازات افزایش سن مقدار آن نیز به طور متوالی کاهش خواهد یافت تا دوران یائسگی شروع شود، هر چند که دوران یائسگی نیز پایان میل جنسی در همه زنان نیست.
۴-مشکلات بالینی: بیماریهای روحی مثل افسردگی یا اختلالات تیروئیدی، اندرومتروز و یا فیبرویدز میل جنسی زنان را تحت تاثیر قرار میدهد.
۵-داروها: بعضی داروها مثل داروهای ضد افسردگی خاص، داروهای کاهنده فشار خون و داروهای ضد بارداری خوراکی باعث کاهش میل جنسی میشود.
۶-سن: سطح خون حاوی آندروژن به موازات افزایش سن مدام در حال کاهش خواهد بود.
درمان
به دلیل اینکه این اختلال حاصل ترکیبی از مسائل فیزیکی و روحی است، لذا ترکیبی از درمانها برای رفع این اختلال لازم است:
۱- مشاوره فردی/ درمان جنسی: درمان جنسی برای افراد و زوجین بسیار موثر است. عدم میل جنسی معمولا هر دو طرف را تحت تاثیر قرار میدهد و لذا مشاوره هر دو میتواند بسیار موثر و مفید واقع شود.
۲-تعویض داروها و یا تغییر در میزان مصرف: اگر دلیل اصلی اختلال داروها باشد، تغییر در نوع دارو و استفاده از درمانهای جایگزین توصیه میشود. به عنوان مثال اگر داروهای ضد بارداری خوراکی باعث کاهش سطح تستسترون شده میتوان از روشهای دیگر ضد بارداری که غیر هورمونی است استفاده کرد.
۳-توجه به مشکلات بالینی: درمان امراض خاص مثل فیبروئید به کمک جراحی میتواند مفید باشد.
۴-استروژنهای واژنی: در زنان یائسه، خشکی واژن که دلیل اصلی عدم رضایت از آمیزش است به کمک کرم استروژن واژنی قابل درمان است.
۵-درمان تستسترون: با اینکه هورمون یا داروی خاصی برای درمان مشکلات جنسی وجود ندارد، اما بعضی متخصصان زنان و زایمان استفاده از این هورمون را برای افزایش سطح آن به حد طبیعی پیشنهاد میکنند.

دلایل کاهش میل جنسی زنان
اختلال میل جنسی در خانم ها خیلی پیچیده تر از آقایان است اما بسیاری از آنها به راحتی و اغلب بدون مداخله های درمانی و صرفا با دادن اطلاعاتی قابل حل هستند. تمایلات جنسی در زنان بیشتر ریشه در عوامل بیولوژیکی و روانی دارد. وقتی خانمی با مشکل کاهش میل جنسی به کلینیک مراجعه می کند، علاوه بر تمام جنبه های جسمی باید به عوامل روانی، بیولوژیک، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، طرز فکر، اعتقادها و دیدگاه هایش نسبت به روابط زناشویی نیز توجه شود. اما این عوامل بیولوژیکی و روانی کدامند؟ در «سلامت جنسی» این هفته، پاسخ این پرسش و پرسش هایی از این قبیل را خواهید گرفت.
به طور کلی زنانی که دچار اختلال های هورمونی اند، به هر دلیلی از درد مزمن رنج می برند، مبتلا به دیابت یا بیماری های روان همچون افسردگی و اضطراب هستند، به علت بیماری های بدخیم، شیمی درمانی یا پرتودرمانی می شوند، دچار بیماری های قلبی- عروقی هستند، داروی خاصی مصرف می کنند، تجربه ناخوشایندی از رابطه زناشویی با همسرشان دارند، رابطه عاطفی خوبی با همسر ندارند یا مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته اند، اعتماد به نفس پایینی دارند، مثلا فکر می کنند سطح اجتماعی شان خیلی پایین تر از همسر است، تصویر ذهنی بدی از اندام خود دارند و در نهایت انسانی پرمشغله، گرفتار و از نظر اجتماعی و خانوادگی تحت فشارند، بیشتر دچار کاهش میل جنسی می شوند.
تشخیص اختلال جنسی در زنان کمی دشوار است
اختلال میل جنسی در زنان به راحتی قابل تشخیص نیست چون ممکن است اختلال های دیگری مثلا اختلال در برانگیختگی و ارضا و احساس درد هنگام رابطه زناشویی، خشکی واژن و حتی نداشتن رابطه عاطفی با همسر باعث اختلال در میل جنسی زن شود. این نوع اختلال های ثانویه اختلالی است که از ابتدا وجود نداشته و بعدها به وجود آمده ولی در اختلال میل جنسی اولیه بیمار از شروع اولین رابطه زناشویی دچار این مشکل بوده است.

کاهش میل جنسی 2 نوع است
حدود یک سوم از زنانی که رابطه زناشویی دارند، دچار کاهش میل جنسی هستند.
وقتی خانم، همیشه دچار کاهش میل جنسی است، کاهش میل جنسی از نوع عمومی است. در نوع دوم زن واقعا کاهش میل جنسی ندارد ولی به علت دوست نداشتن همسر (مثل عقد اجباری) در مواجهه با او دچار کاهش میل جنسی می شود. این نوع کاهش، موقعیتی و روانی است. کاهش میل جنسی از نظر شدت به 3 نوع تقسیم می شود. اگر کاهش میل جنسی خفیف باشد، اختلال چندانی در روابط زناشویی ایجاد نمی شود و همسر نیز معمولا مطلع نخواهدشد. خانم هایی که به طور متوسط دچار این مشکل هستند، اغلب به عنوان یک وظیفه و بدون رضایت باطنی رابطه زناشویی برقرار می کنند اما در موارد شدید خانم اصلا حاضر به برقراری رابطه نیست و این عمل ممکن است باعث از هم پاشیدگی زندگی زناشویی شود.
یائسگی و کاهش میل جنسی
برای اینکه میل جنسی در زن ایجاد شود، سیستم های هورمونی، عصبی- عضلانی، عروقی و نهایتا روانی باید هماهنگ عمل کنند. اختلال در این مسیر باعث اختلال در میل جنسی می شود. شایع ترین علت کاهش میل جنسی یائسگی است چون میل جنسی رابطه بسیار نزدیکی با سطح هورمون های زنانه و حتی هورمون های مردانه دارد زیرا در بدن همه زنان مقداری هورمون مردانه وجود دارد.
در زنانی که به علت بیماری تخمدان ها خارج می شوند، ترشح هر دو هورمون قطع می شود ولی در بدن زنان با یائسگی طبیعی، مقداری هورمون مردانه باقی می ماند ولی ترشح دو هورمون کاهش می یابد. افسردگی و بیماری ام اس دو علت شایع بعد از یائسگی هستند که بیماران را به دلیل کاهش میل جنسی به مطب پزشک می کشانند.
اول تشخیص علت، بعد درمان ریشه ای
زنانی که با شکایت کاهش میل جنسی مراجعه می کنند، در سه گروه سنی قرار دارند. خانم های جوان، خانم های حول و حوش یائسگی و خانم های یائسه. برای بررسی علت کاهش میل جنسی ابتدا این 3 عامل خیلی مدنظر قرار می گیرد. هر بیمار باید از نظر تمام علل گفته شده بررسی شود چون در خیلی از موارد اصلا بیمار کاهش میل جنسی ندارد و عاملی دیگر باعث شده این مشکل به وجود آید. به هر حال کاهش میل جنسی مشهود در زنان مشکل مهمی است و باید درمان شود. توصیه اکید این است زنان کاهش میل جنسی را جدی بگیرند و درصدد رفع آن برآیند. زنانی که به علت کاهش میل جنسی از همسرشان جدا شده اند، نباید دوباره ازدواج کنند مگر اینکه مشکلشان حل شده باشد. درمان موفق منوط به تشخیص درست نوع اختلال و علت آن است.
افسردگی پس از زایمان چیست و چقدر طول میکشد؟
تست حاملگی چیست و چه موقع باید انجام شود؟
آموزش چگونه صحبت كردن با دختر فرا بگیرید
بهبود زندگی جنسی خانم ها با درمان فیبروئیدهای رحمی