متن زیارت امام رضا کامل همراه با ترجمه فارسی و فونت خوانا
در این نوشته از دلبرانه قصد داریم متن زیارت امام رضا به طور کامل برای شما عزیزان درج نماییم.
از آنجایی که ممکن است برای زیارت حرم و یا حتی در منزل نیاز به خواندن زیارت امام رضا داشته باشید.
به همین دلیل متن کامل این زیارت همراه معانی فارسی آن را برای شما جمع آوری کرده ایم.
امیدواریم ه مورد استفاده شما قرار گیرد … با ما همراه باشید …
متن زیارت امام رضا کامل همراه با ترجمه فارسی و فونت خوانا
بدانكه براى آن بزرگوار زيارات چندى نقل شده و زيارت مشهور آن حضرت زيارتى است كه در كتب معتبر مذكور است و به شيخ جليل القدر محمّد بن حسن بن وليد كه از مشايخ جناب صدوق است منسوب كردهاند و از كتاب«مزار»ابن قولويه معلوم مىشود كه از ائمه عليهم السّلام روايت شده و كيفيّت آن موافق كتاب من لا يحضره الفقيه چنان است كه:چون زيارت قبر امام رضا عليه السّلام را در طوس قصد كنى،پيش از آنكه از خانه بيرون روى غسل كن،و وقتى كه غسل مىكنى بگو:
اللَّهُمَّ طَهِّرْنِي وَ طَهِّرْ لِي قَلْبِي وَ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ أَجْرِ عَلَى لِسَانِي مِدْحَتَكَ وَ الثَّنَاءَ عَلَيْكَ فَإِنَّهُ لا قُوَّةَ إِلا بِكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ لِي طَهُورا وَ شِفَاءً
خدايا مرا پا كن،و دلم را پاك گردان،و سينهام را بگشا،و مدح و ثناى خودت را بر زبانم جارى ساز،كه نيرويى نيست جز به تو.خدايا اين غسل را برايم پاك كننده و شفابخش قرار ده.
و در وقت بيرون رفتن از خانه مىگويى:
بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَى ابْنِ رَسُولِ اللَّهِ حَسْبِيَ اللَّهُ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ إِلَيْكَ قَصَدْتُ وَ مَا عِنْدَكَ أَرَدْتُ
به نام خدا و با خدا و به سوى خدا،و به جانب فرزند رسول خدا خدا مرا بس است،بر خدا توكّل نمودم.خدايا به سوى تو رو نمودم،و به جانب تو قصد كردم،و آنچه را نزد توست خواستم.
چون بيرون رفتى بر در خانه خود بايست و بگو:
اللَّهُمَّ إِلَيْكَ وَجَّهْتُ وَجْهِي وَ عَلَيْكَ خَلَّفْتُ أَهْلِي وَ مَالِي وَ مَا خَوَّلْتَنِي وَ بِكَ وَثِقْتُ فَلا تُخَيِّبْنِي يَا مَنْ لا يُخَيِّبُ مَنْ أَرَادَهُ وَ لا يُضَيِّعُ مَنْ حَفِظَهُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ [وَ آلِهِ] وَ احْفَظْنِي بِحِفْظِكَ فَإِنَّهُ لا يَضِيعُ مَنْ حَفِظْتَ
خدايا رويم را به سوى تو كردم،و به اميد تو پشت سر گذاشتم خاندان و مال و آنچه را به من بخشيدى،و به تو اعتماد كردم،پس مرا محروم مكن،اى آنكه هركه او را قصد كند محرومش نسازد،و كسى را كه حفظ كرد تباهش نسازد،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و مرا به نگهدارىات نگاهدار،كه هركه را تو حفظ كردى تباه نشود.
چون به سلام رسيدى ان شاء اللّه،هرگاه خواستى به زيارت بروى غسل كن و وقتى كه غسل مىكنى بگو:
اللَّهُمَّ طَهِّرْنِي وَ طَهِّرْ لِي قَلْبِي وَ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ أَجْرِ عَلَى لِسَانِي مِدْحَتَكَ وَ مَحَبَّتَكَ وَ الثَّنَاءَ عَلَيْكَ فَإِنَّهُ لا قُوَّةَ إِلا بِكَ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ قِوَامَ دِينِي التَّسْلِيمُ لِأَمْرِكَ وَ الاتِّبَاعُ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ وَ الشَّهَادَةُ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ لِي شِفَاءً وَ نُورا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
خدايا مرا پاك كن،و دلم را پاك گردان،و سينهام را بگشا،و مدح و و محبّت و ثنايت را بر زبانم جارى ساز،كه نيوزيى جز به تو نيست،به يقين دانستم كه پايه و اساس دين من تسليم بودن به فرمان تو،و پيروى از راه و رسم پيامبرت،و گواهى بر تمام خلق توست.خدايا اين اين غسل را براى من شفا و نور قرار ده،كه تو بر چيز توانايى
پس پاكيزهترين جامههاى خويش را بپوش،و با پاى برهنه به آرامى و وقار راه برو،و دلت به ياد خدا باشد،و اللّه اكبر و لا اله الاّ اللّه و سبحان اللّه و الحمد للّه بگو،و گامهاى خود را كوتا بردار،و زمانىكه وارد روضه مقدّسه شوى بگو:
بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّ عَلِيّا وَلِيُّ اللَّهِ
به نام خدا،و با خدا،و بر آيين رسول خدا،درود خدا بر او و خاندانش،گواهى مىدهم كه معبودى جز خدا نيست،و شريكى براى او نيست،و گواهى مىدهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست،و اينكه على ولىّ خداست
آنگاه به نزد ضريح برو و قبله را پشت سر خود قرار بده و روبروى آن حضرت بايست و بگو:
أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنْ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّهُ سَيِّدُ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ أَنَّهُ سَيِّدُ الْأَنْبِيَاءِ وَ الْمُرْسَلِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ نَبِيِّكَ وَ سَيِّدِ خَلْقِكَ أَجْمَعِينَ صَلاةً لا يَقْوَى عَلَى إِحْصَائِهَا غَيْرُكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَبْدِكَ وَ أَخِي رَسُولِكَ الَّذِي انْتَجَبْتَهُ بِعِلْمِكَ وَ جَعَلْتَهُ هَادِيا لِمَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ الدَّلِيلَ عَلَى مَنْ بَعَثْتَهُ بِرِسَالاتِكَ وَ دَيَّانَ [دَيَّانِ] الدِّينِ بِعَدْلِكَ وَ فَصْلَ [فَصْلِ] قَضَائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ وَ الْمُهَيْمِنَ [الْمُهَيْمِنِ] عَلَى ذَلِكَ كُلِّهِ وَ السَّلامُ عَلَيْهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
گواهى مىدهم كه معبودى جز خدا نيست،يگانه است و شريكى برايش نمىباشد،و گواهى مىدهم كه محمّد بنده و رسول اوست،و اينكه او آقاى پيشينيان و پسينيان،و آقاى پيامبران و رسولان است.خدايا درود فرست بر محمّد بنده و رسول و پيامبر و آقاى تمام آفريدگانت،درودى كه نيروى شمردن آن را كسى جز تو نداشته باشد.خدايا درود فرست بر امير مؤمنان على بن ابيطالب بندهات و برادر رسولت،آن وجود مباركى كه او را به علم خود برگزيدى،و براى هركه از بندگانت خواستى او را راهنما قرار دادى،و دليل بر وجود پيامبرى كه او را با رسالتهايت برانگيختى و او را به عدالتت داور دين و فيصلهبخش حكم خود در ميان بندگانت نهادى،و بر تمام اينها مسلّط نمودى،سلام و رحمت و بركات خدا بر او باد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ نَبِيِّكَ وَ زَوْجَةِ وَلِيِّكَ وَ أُمِّ السِّبْطَيْنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ الطُّهْرَةِ الطَّاهِرَةِ الْمُطَهَّرَةِ التَّقِيَّةِ النَّقِيَّةِ الرَّضِيَّةِ الزَّكِيَّةِ سَيِّدَةِ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَجْمَعِينَ صَلاةً لا يَقْوَى عَلَى إِحْصَائِهَا غَيْرُكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سِبْطَيْ نَبِيِّكَ وَ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ الْقَائِمَيْنِ فِي خَلْقِكَ وَ الدَّلِيلَيْنِ عَلَى مَنْ بَعَثْتَ [بَعَثْتَهُ] بِرِسَالاتِكَ وَ دَيَّانَيِ الدِّينِ بِعَدْلِكَ وَ فَصْلَيْ قَضَائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ.
خدايا درود فرست بر فاطمه دختر پيامبرت،و همسر ولىّات،و مادر دو فرزندزاده پيامبره،حسن و حسين،دو سرور جوانان اهل بهشت،آن بانوى پاك و پاكيزه و پاك گشته و بىعيب و پسنديه و زكيّه،سرور بانوان همه اهل بهشت،درودى كه توان شمردن آن را كسى جز تو نداشته باشد.خدايا درود فرست بر حسن و حسين،دو فرزندزاده پيامبرت،و دو سرور جوانان اهل بهشت،دو قيام كننده در ميان بندگانت،و دو راهنما بر وجود پيامبرى كه او را به رسالتهايت برگزيدى و دو داور دين به دادگرى و دو فيصلهبخش حكم خود در ميان بندگانت.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَبْدِكَ الْقَائِمِ فِي خَلْقِكَ وَ الدَّلِيلِ عَلَى مَنْ بَعَثْتَ بِرِسَالاتِكَ وَ دَيَّانِ الدِّينِ بِعَدْلِكَ وَ فَصْلِ قَضَائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَبْدِكَ وَ خَلِيفَتِكَ فِي أَرْضِكَ بَاقِرِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ عَبْدِكَ وَ وَلِيِّ دِينِكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ أَجْمَعِينَ الصَّادِقِ الْبَارِّ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَبْدِكَ الصَّالِحِ وَ لِسَانِكَ فِي خَلْقِكَ النَّاطِقِ بِحُكْمِكَ [بِحِكْمَتِكَ] وَ الْحُجَّةِ عَلَى بَرِيَّتِكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى عَبْدِكَ وَ وَلِيِّ دِينِكَ الْقَائِمِ بِعَدْلِكَ وَ الدَّاعِي إِلَى دِينِكَ وَ دِينِ آبَائِهِ الصَّادِقِينَ صَلاةً لا يَقْوَى عَلَى إِحْصَائِهَا غَيْرُكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَبْدِكَ وَ وَلِيِّكَ الْقَائِمِ بِأَمْرِكَ وَ الدَّاعِي إِلَى سَبِيلِكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ وَلِيِّ دِينِكَ .
خدايا درود فرست بر على بن الحسين بنده قيام كننده در ميان بندگانت،و راهنما بر پيامبرى كه او را به رسالتهايت برگزيدى،و داور دين به دادگرى و فيصلهبخش حكم خود در ميان بندگانت،سرور بندگىكنندگانت.خدايا درود فرست بر محمّد بن على بنده و خليفهات در زمين،شكافنده دانش پيامبران.خدايا درود فرست بر جعفر بن محمّد صادق،بنده و ولى دينت،و حجّت بر همه بندگان،آن راستگوى نيكوكار.خدايا درود فرست بر موسى بن جعفر،بندهش ايستهات،و زبانت در بين بندگانت،آن گوياى به قانون و فرمانت و حجّت بر مخلوقاتت.خدايا درود فرست بر على بن موسى الرضا،آن پسنديده پيشگاهت و بنده و ولىّ دينت،قيام كننده به دادگرى و دعوتكننده به سوى دين تو،و دين پدران راستگويش،درودى كه توان شمردن آن را كسى جز تو نداشته باشد.خدايا درود فرست بر محمّد بن على بنده و ولىّات قيام كننده به امرت،و دعوت كننده به راهت خدايا درود فرست بر على بن محمّد بنده و ولىّ دينت.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَامِلِ بِأَمْرِكَ الْقَائِمِ فِي خَلْقِكَ وَ حُجَّتِكَ الْمُؤَدِّي عَنْ نَبِيِّكَ وَ شَاهِدِكَ عَلَى خَلْقِكَ الْمَخْصُوصِ بِكَرَامَتِكَ الدَّاعِي إِلَى طَاعَتِكَ وَ طَاعَةِ رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى حُجَّتِكَ وَ وَلِيِّكَ الْقَائِمِ فِي خَلْقِكَ صَلاةً تَامَّةً نَامِيَةً بَاقِيَةً تُعَجِّلُ بِهَا فَرَجَهُ وَ تَنْصُرُهُ بِهَا وَ تَجْعَلُنَا مَعَهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِحُبِّهِمْ وَ أُوَالِي وَلِيَّهُمْ وَ أُعَادِي عَدُوَّهُمْ فَارْزُقْنِي بِهِمْ خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ اصْرِفْ عَنِّي بِهِمْ شَرَّ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَهْوَالَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
خدايا درود فرست بر حسن بن على عمل كننده به فرمانت،قيام كننده در ميان بندگانت،و حجّت كه ادا كننده بود از طرف پيامبرت،و گواهت بر بندگانت اختصاص يافته به كرامتت،دعوت كننده به طاعتت و طاعت رسولت،درودهايت بر همه آنان باد خدايا درود فرست بر حجّت و ولىّات،قيام كننده در ميان بندگانت،درودى كامل،روينده،پايدار كه به آن درود در گشايش امرش شتاب كنى،و به آن يارىاش نمايى،و ما را در دنيا و آخرت با او قرار دهى.خداى من به محبّت ايشان به تو تقرّب مىجويم و دوست دارم دوست ايشان را،و دشمن دارم دشمن آنان را،پس به حق آنان خير دنيا و آخرت را نصيبم كن،و شرّ دنيا و آخرت و هراسهاى روز قيامت را از من بازگردان.
سپس نزد سر آن حضرت مینشينى و میگويى:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللَّهِ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَمُودَ الدِّينِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ إِسْمَاعِيلَ ذَبِيحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسَى كَلِيمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِيسَى رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيٍّ وَلِيِّ اللَّهِ وَ وَصِيِّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ،
سلام بر تو اى ولىّ خدا،سلام بر تو اى حجّت خدا،سلام بر تو اى نور خدا در تاريكيهاى زمين،سلام بر تو اى ستون دين،سلام بر تو اى وارث آدم برگزيده خدا،سلام بر تو اى وارث نوح پيامبر خدا،سلام بر تو اى وارث ابراهيم دوست خدا سلام بر تو اى وارث اسماعيل قربانى خدا،سلام بر تو اى وارث موسى همسخن خدا سلام بر تو اى وارث عيسى روح خدا،سلام بر تو اى وارث محمّد فرستاده خدا سلام بر تو اى وارث امير مؤمنان على ولّى خدا،و جانشين فرستاده پروردگار جهانيان سلام بر تو اى وارث فاطمه زهرا،سلام بر تو اى وارث حسن و حسين
سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ بَاقِرِ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ الْبَارِّ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الشَّهِيدُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَصِيُّ الْبَارُّ التَّقِيُّ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ [مُخْلِصا] حَتَّى أَتَاكَ الْيَقِينُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
دو سرور جوانان اهل بهشت،سلام بر تو اى وارث على بن الحسين زيور پرستندگان سلام بر تو اى وارث محمّد بن على،شكافنده دانش پيشينيان و پسينيان،سلام بر تو اى وارث جعفر بن محمّد،راستگوى نيكوكار،سلام بر تو اى وارث موسى بن جعفر،سلام بر تو اى راستگوى شهيد،سلام بر تو اى جانشين نيكوكار پرهيزگار.گواهى مىدهم كه تو نماز را بپا داشتى،و زكات دادى،و امر به معروف و نهى از منكر نمودى،و خدا را(خالصانه)عبادت كردى،تا مرگ تو را دررسيد،سلام بر تو باد اى ابا الحسن و رحمت و بركات خدا.
بعد خود را به ضريح میچسبانى و میگويى:
اللَّهُمَّ إِلَيْكَ صَمَدْتُ مِنْ أَرْضِي وَ قَطَعْتُ الْبِلادِ رَجَاءَ رَحْمَتِكَ فَلا تُخَيِّبْنِي وَ لا تَرُدَّنِي بِغَيْرِ قَضَاءِ حَاجَتِي وَ ارْحَمْ تَقَلُّبِي عَلَى قَبْرِ ابْنِ أَخِي رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا مَوْلايَ أَتَيْتُكَ زَائِرا وَافِدا عَائِذا مِمَّا جَنَيْتُ عَلَى نَفْسِي وَ احْتَطَبْتُ عَلَى ظَهْرِي فَكُنْ لِي شَافِعا إِلَى اللَّهِ يَوْمَ فَقْرِي وَ فَاقَتِي فَلَكَ عِنْدَ اللَّهِ مَقَامٌ مَحْمُودٌ وَ أَنْتَ عِنْدَهُ وَجِيهٌ.
خدايا از وطنم آهنگ تو كردم،و به اميد رحمتت شهرها را پشت سر گذاشتم،پس نااميدم مكن،و بدون برآوردن حاجتم،بازم مگردان،و رفتوآمدم را بر قبر برادر فرزند فرستادهات،(درود تو بر او و خاندانش)رحم كن،پدر و مادرم فدايت اى مولايم،به سوى تو براى زيارت آمدم،بر تو واردم،از آنچه خود جنايت كردهام،و بر پشتم بار كردهام به تو پناه آوردم،به درگاه خدا شفيع من باش در روز تهيدستى و ندارى،براى تو نزد خدا مقامى بس ستوده است،و تو نزد او بس آبرومندى.
پس دست راست را بلند میكنى و دست چپ را بر قبر میگشايى و میگويى
اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِحُبِّهِمْ وَ بِوِلايَتِهِمْ أَتَوَلَّى آخِرَهُمْ بِمَا تَوَلَّيْتُ بِهِ أَوَّلَهُمْ وَ أَبْرَأُ مِنْ كُلِّ وَلِيجَةٍ دُونَهُمْ اللَّهُمَّ الْعَنِ الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَكَ وَ اتَّهَمُوا نَبِيَّكَ وَ جَحَدُوا بِآيَاتِكَ وَ سَخِرُوا بِإِمَامِكَ وَ حَمَلُوا النَّاسَ عَلَى أَكْتَافِ آلِ مُحَمَّدٍ اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ وَ الْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ يَا رَحْمَانُ.
خدايا به سوى تو تقرب مىجويم با دوستى و ولايت ايشان،آخرين آنها را دوست دارم،آنگونه كه دوست داشتم اولين آنها را،و بيزارى مىجويم از هر يارى غير ايشان.خدايا لعنت كن كسانى را كه نعمتت را دگرگون كردند،و پيامبرت را متهمّ نمودند،و آياتت را منكر شدند،و امام برگزيدهات را ريشخند زدند،و مردم را عليه خاندان محمّد مسلط كردند،خدايا من با لعنت بر آنان و بيزارى از ايشان در دنيا و آخرت به تو تقرّب مىجويم اى مهربان.
آنگاه بازمیگردى،و به نزد پاى آن حضرت میروى و میگويى
صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رُوحِكَ وَ بَدَنِكَ صَبَرْتَ وَ أَنْتَ الصَّادِقُ الْمُصَدَّقُ قَتَلَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ بِالْأَيْدِي وَ الْأَلْسُنِ.
درود خدا بر تو اى ابا الحسن،درود خدا بر روح و پيكرت شكيبايى نمودى،تويى راستگوى تصديق شده،خدا بكشد كسانى را كه تو را با دستها و زيانهايشان كشتند.
سپس زارى كن و در لعنت بر قاتل امير مؤمنان عليه السّلام و قاتلان حسن و حسين عليهم السّلام و قاتلان همه اهل بيت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بيفزاى،آنگاه از پشت قبر برو،و بالاى سر آن حضرت دو ركعت نماز بجا آر،در ركعت اول سوره يس،و در ركعت دوم سوره الرّحمن را بخوان و در دعا و زارى بكوش و براى خود و پدر و مادرت و همه برادران اهل ايمان خويش،بسيار دعا كن و آنچه خواهى نزد سر آن حضرت توقف كن،و توجه داشته باش كه بايد نمازهاى خود را نزد قبر بجا آورى. مولّف گويد:اين زيارت،بهترين زيارات آن حضرت است.در كتاب«فقيه»و«عيون»و كتب علاّمه مجلسى و غير ايشان و سخروا بامامك كه در آخر زيارت است با دو ميم است،يعنى خدايا لعنت كن،كسانى را كه استهزا نمودند به امامى كه براى ايشان قرار دادى،ولى در كتاب مصباح الزائر؛سخروا بايّامك است،كه اين نيز صحيح است،بلكه شايد از جهتى اولى باشد،چه آنكه مراد از ايّام ائمه عليهم السّلا هستند،همانطور كه در روايت صقر بن ابى دلف در فصل پنجم از باب اول گذشت اين را هم بدان،كه لعنت كردن بر قاتلان ائمه عليهم السّلام به هر زبانى انجام گيرد خوب است و اگر زائرين اين عبارت را كه از بعضى دعاها گرفته شده بخواند،شايد مناسبتر باشد:
اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ قَتَلَةَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ قَتَلَةَ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ اللَّهُمَّ الْعَنْ أَعْدَاءَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ قَتَلَتَهُمْ وَ زِدْهُمْ عَذَابا فَوْقَ الْعَذَابِ وَ هَوَانا فَوْقَ هَوَانٍ وَ ذُلا فَوْقَ ذُلٍّ وَ خِزْيا فَوْقَ خِزْيٍ اللَّهُمَّ دُعَّهُمْ إِلَى النَّارِ دَعّا وَ أَرْكِسْهُمْ فِي أَلِيمِ عَذَابِكَ رَكْسا وَ احْشُرْهُمْ وَ أَتْبَاعَهُمْ إِلَى جَهَنَّمَ زُمَرا.
خدايا قاتلان امير مؤمنان،و قاتلان حسن و حسين(درود بر ايشان)و قاتلان اهل بيت پيامبرت را لعنت كن.خدايا دشمنان و قاتلان خاندان محمّد را لعنت كن،و بر آنان بيفزا عذابى بر عذاب،و خوارى بر خوارى،و زبونى بر زبونى،و رسوايى بر رسوايى.خدايا آنان را به سوى آتش پرتاب كن،پرتابى سخت و در عذاب دردناكت نگونسارشان گردان نگونسارى شديد،و ايشان و پيروانشان را گروهگروه به سوى دوزخ محشور كن.
فضیلت زیارت حضرت امام رضا(ع)
اول:
از رسول خدا(صلیاللهعلیهوآله) روایت شده: زود باشد که پارهای از تن من، در زمین خراسان مدفون شود، هیچ مؤمنی او را زیارت نکند، مگر آنکه حقتعالی بهشت را برای او واجب کند و بدنش را بر آتش دوزخ حرام سازد.
در حدیث معتبر دیگری فرمود: پارهای از بدن من در خراسان مدفون خواهد شد، هر اندوهگینی او را زیارت کند، البته حقتعالی اندوهش را برطرف کند و هر گناهکاری او را زیارت نماید، البته گناهانش را بیامرزد.
دوم:
به سند معتبر روایت شده: که حضرت موسی بن جعفر(علیهالسلام) فرمود: هرکه قبر فرزند من علی را زیارت کند، برای او نزد خدای تعالی ثواب هفتاد حج پذیرفته باشد. راوی بعید دانست و گفت: هفتاد حج پذیرفته؟! حضرت فرمود: آری هفتاد هزار حج، گفت: هفتاد هزار حج؟!
فرمود: چه بسا حجّی که پذیرفته نباشد، هرکه آن حضرت را زیارت کند یا یک شب نزد آن حضرت بیتوته کند چنان باشد که خدا را در عرش زیارت کرده باشد، گفت: چنانکه خدا را در عرش زیارت کرده باشد؟
فرمود: آری چون روز قیامت شود، چهار نفر از پیشینیان و چهار نفر از پسینیان بر عرش الهی خواهند بود، اما پیشینیان نوح(علیهالسلام) و ابراهیم(علیهالسلام) و موسی(علیهالسلام) و عیسی(علیهالسلام) هستند و اما پسینیان، محمّد(صلىاللّهعلیهوآله) و علی(علیهالسلام) و حسن(علیهالسلام) و حسین(علیهالسلام) هستند، آنگاه ریسمانی در پای عرش میکشند، پس زیارتکنندگانِ قبور امامان با ما مینشینند و به تحقیق زیارتکنندگان قبر فرزندم علی، درجه ایشان از همه بالاتر و عطایشان از همه بیشتر خواهد بود.
سوم:
از حضرت رضا(علیهالسلام) روایت شده: در خراسان بقعهای است که زمانی بر آن خواهد آمد که محل رفتوآمد فرشتگان شود پس پیوسته گروههایی از فرشتگان از آسمان فرود خواهند آمد و گروههایی بالا خواهند رفت تا در صُور بدمند. پرسیدند: یا بن رسولالله کدام بقعه است؟
فرمود: آن بقعه در زمین طوس است و آن والله باغی است از باغهای بهشت، هرکه مرا در آن بقعه زیارت کند، چنان است که رسول خدا(صلیاللهعلیهوآله) را زیارت کرده و حقتعالی برای او به سبب آن زیارت، ثواب هزار حج پسندیده و هزار عمره پذیرفته بنویسد و من و پدرانم در روز قیامت شفیع او باشیم.
چهارم:
به چندین سند صحیح از ابن ابی نصر نقلشده که گفت: نامه امام رضا(علیهالسلام) را خواندم در آن نوشته شده بود: به شیعیان من برسانید که زیارت من نزد خدا برابر است با هزار حج، پس من این حدیث را خدمت حضرت جواد(علیهالسلام) عرض کردم، فرمود: آری والله هزار هزار حج است، برای کسی که آن حضرت را زیارت کند و حق او را بشناسد.
پنجم:
به دو سند معتبر روایت شده: حضرت رضا(علیهالسلام) فرمود: هرکه مرا با این دوری بارگاه زیارت کند، من روز قیامت در سه نقطۀ حساس نزد او آیم تا او را از هراسهای آنها نجات بخشم: نخست وقتی که نامههای نیکوکاران در دست راست ایشان و نامههای بدکاران در دست چپ ایشان پرواز کند و دیگر نزد صراط و سوم نزد ترازوی اعمال.
ششم:
در حدیث معتبر دیگری فرمود: زود باشد که بر اثر ظلم و ستم با زهر به قتل برسم و کنار هارونالرشید به خاک سپرده شوم و خدا تربت مرا محلّ تردّد شیعیان و دوستان من گرداند پس هرکه مرا در این غربت زیارت کند، برای او واجب میشود که من او را در روز قیامت زیارت کنم و سوگند میخورم، به خدایی که محمّد(صلیاللهعلیهوآله) را به پیامبری گرامی داشته و او را بر تمام خلایق برگزیده که هرکه از شما شیعیان نزد قبر من دو رکعت بجا آورد، البته از جانب خداوند عالمیان در روز قیامت آمرزش گناهان را مستحق شود و به حق آن خدایی که ما را بعد از محمّد(صلیاللهعلیهوآله) به امامت گرامی داشته و به وصیت آن حضرت مخصوص گردانید، سوگند یاد میکنم که زیارتکنندگان قبر من در روز قیامت بر خدا گرامیتر از هر گروه دیگری هستند و هر مؤمنی که مرا زیارت کند و بر روی او قطرهای از باران برسد، البته حقتعالی جسم او را بر آتش دوزخ حرام گرداند.
هفتم:
به سند معتبر روایت شده: محمّد بن سلیمان از حضرت جواد(علیهالسلام) پرسید: شخصی به عنوان حج تمتع، حج واجب خود را انجام داد و پس از آن به مدینه رفت و حضرت رسول(صلیاللهعلیهوآله) را زیارت نمود، آنگاه به نجف رفت و پدرتان امیرمؤمنان را زیارت کرد، درحالیکه حق او را میشناخت و میدانست که او حجت خدا بر خلق و بابالله است که از آن باب باید به خدا رسید، بر آن حضرت سلام کرد و به کربلا رفت و حضرت امام حسین(علیهالسلام) را زیارت کرد؛ سپس به بغداد رفت و حضرت امام موسی کاظم(علیهالسلام) را زیارت کرد و پس از این زیارتها به شهر خود بازگشت.
در این وقت خدا آنقدر مال به او روزی کرد که میتواند به حج برود، برای این مرد که حج واجب خود را انجام داده کدام یک از این دو عمل بهتر است، آیا برگردد و دوباره حج کند یا به خراسان رفته و پدرتان حضرت رضا(علیهالسلام) را زیارت کند؟ فرمود: بلکه برود بر پدرم سلام کند که این افضل است و باید که در ماه رجب باشد و در این زمان انجام ندهید که بر ما و شما از دست حاکم زمان ترس رسوا ساختن و عیبجویی است.
هشتم:
شیخ صدوق در کتاب «من لا یحضره الفقیه» از حضرت امام جواد(علیهالسلام) روایت کرده: در میان دو کوه طوس قطعهای از زمین است که از بهشت برداشته شده، هرکه وارد آن شود در روز قیامت از آتش ایمنی یابد.
نهم:
و نیز از آن حضرت [حضرت امام جواد(علیهالسلام)] روایت کرده: من از جانب حقتعالی بهشت را ضمانت میکنم برای هرکه قبر پدرم را در طوس زیارت کند، درحالیکه عارف به حق آن حضرت باشد.
دهم:
شیخ صدوق در کتاب «عُیون اَخبار الرّضا» روایت کرده: مردی از نیکان، حضرت رسول(صلیاللهعلیهوآله) را در خواب دید، خدمت آن حضرت عرضه داشت: یا رسولالله، از فرزندانت کدام یک را زیارت کنم؟ فرمود: بعضی از فرزندان من زهر نوشیده و برخی کشته شده پیش من آمدند. گفتم: با پراکنده شدن مشاهد ایشان کدامیک از آنان را زیارت کنم؟ فرمود: آن را که به تو نزدیکتر است زیارت کن، یعنی آن را که محل تو به بارگاهش نزدیکتر است و او را در زمین غربت به خاک سپردهاند، گفتم: یا رسولالله، از این فرمایش «رضا» را قصد کردید؟ فرمود: بگو: «صلّى اللّٰه علیه»، بگو: «صلّى اللّٰه علیه»، بگو: «صلّى اللّٰه علیه»، این جمله را «سه بار» فرمود.
نویسنده گوید: در کتاب «وسائل» و «مستدرک» فصول و ابوابی ذکر شده در مورد استحباب تبرّک به مشهد امام رضا و مشاهد امامان (علیهمالسلام) و استحباب اختیار زیارت امام رضا (علیهالسلام) بر زیارت امام حسین (علیهالسلام) و بر زیارت دیگر امامان (علیهمالسلام) و بر حج مستحب و عمره مستحب و چون این کتاب گنجایش شرح مفصل مطلب را ندارد، ما به همین چند روایت که عشره کامله است قناعت کردیم.
منابع : شیعه نیوز ، سایت شیخ حسین انصاریان
بیشتر بخوانید